Facebook en de mythe van het geluk

Lachende gezichten. Bruisende feestjes. Exotische bestemmingen. De foto’s op facebook bewijzen het: iedereen heeft plezier. Iedereen is gelukkig. Waarom ik dan niet?

Mensen hebben de neiging om zich met anderen te vergelijken, en in de wereld van facebook zit het met die vergelijking niet goed. Mensen tonen nu éénmaal liever hun goede kantjes en mooie momenten dan hun mislukkingen, laat staan hun donkere zijde. De wereld van facebook is dan ook één goednieuwsshow, een façade. Elke dag cupcakes en verjaardagsfeestjes, dat is leuk om te delen, maar het lijkt alsof het je plicht is om gelukkig te zijn.

Onderzoek hier rond bevestigt dit. De “selfie-cultuur” heeft als effect dat vooral jonge vrouwen hun imago retoucheren voor facebook. Er wordt een norm gepropageerd die leidt tot stress en zelfs anorexia. De online druk heeft op tieners een negatief effect.
Er zijn ook studies die de drang om geliefd te zijn linken aan hersenactiviteit. Het scoren van “likes” werd verbonden aan het (zeer tijdelijk) verhogen van dopamine en serotonine in hersenkernen die zorgen voor een korte euforie. Dit kan leiden tot verslaving aan sociale media en hun voortdurende bevestiging van het opgebouwde imago.

In een recent Deens onderzoek werd de helft van een grote groep jongeren gevraagd om het een weekje zonder sociale media te doen. Bleek dat die helft die weg was gebleven van facebook en co, veel meer tevreden was over die week dan wie wel actief bleef op facebook. Omdat ze meer in de echte wereld gestaan hadden, voelden ze zich een stuk minder gefrustreerd en eenzaam.

(naar DS 12 november 2015, “geliefd zijn op facebook kan uw gezondheid schaden”)